როგორ ყალიბდებოდა მაქსი დარკოსაძე

ბავშვობა და ადრეული წლები

მაქსი დარკოსაძე დაიბადა თბილისში, 1995 წლის 26 აგვისტოს, ოჯახში, სადაც სწავლასა და სამსახურს თანაბრად აფასებდნენ. სახლის წესი, როგორც თავად იხსენებს, მარტივი იყო: საქმეს თავისუფლად ირჩევ, მაგრამ როცა აირჩევ, ყველაფერს ემართები. ეს წესი მას ყველა სფეროში გაჰყვა, რომელშიც კი შევიდა.

მისი ინტერესი თავიდანვე ორად იყო გაყოფილი — ადამიანი და მანქანები, რომლებიც ადამიანს ატარებენ. არც ერთზე უარი არ უთქვამს. იქ, სადაც სხვებს არჩევანს სთხოვენ, მან ისეთი ცხოვრება ააგო, რომელშიც დისციპლინები ერთმანეთს ასწავლიან.

სწორედ იმ წლებში შეეძინა სახელი, რომელიც მას დღემდე გასდევს. სტუდენტებისთვის, პაციენტებისთვის, პილოტებისა თუ მკითხველებისთვის ის არც „პროფესორია“ და არც „ბატონი ექიმი“, არამედ ბატონი მაქსი — მიმართვა, რომელშიც ქართულად პატივისცემა და სითბო ერთად ჟღერს. მას ეს არასდროს წაუხალისებია და არც შეჩერება მოუხერხებია.

მედიცინა და ქირურგია

სწავლობდა მედიცინას და შემდეგ ქირურგიაში გაიარა მომზადება. სწავლების ეს წლები, საკუთარი აღიარებით, მისი ცხოვრების ყველაზე რთული და ყველაზე მნიშვნელოვანი პერიოდი იყო: გრძელი მორიგეობები, მძიმე შემთხვევები და იმის ნელი დაგროვება, რასაც ახალგაზრდა ქირურგს ვერავინ აჩუქებს — განსჯის უნარი.

კოლეგები მას ისე აღწერენ, როგორც ქირურგს, რომელიც პირდაპირი მნიშვნელობით არ ჩქარობს: ის იმ სიჩქარით მოძრაობს, რომელსაც წინ მდებარე ქსოვილი უშვებს — და არც ერთი ნაბიჯით მეტს. ის კარიერის დასაწყისშია და არა დასასრულს — და ამას ყოველთვის ამბობს, როცა მისი აღწერა ზედმეტად დიდებული ხდება.

ავიაცია

ფრენა ახალგაზრდობაში ისწავლა და შემდეგ ინსტრუქტორის კვალიფიკაცია მიიღო; მას შემდეგ მარჯვენა სავარძლიდან ასწავლის — მოსწავლეები ჰყავს პროფესიული ეკიპაჟებიდან იმ ადამიანებამდე, ვისაც უბრალოდ კარგად ფრენა სურდა.

ორ პროფესიას შორის კავშირი დეკორატიული არ არის. ქირურგია და ავიაცია ორი ისეთი სფეროა, რომელთაც ყველაზე სერიოზულად აქვთ გააზრებული ადამიანური შეცდომა: ჩეკლისტები, ბრიფინგები, ეკიპაჟის რესურსების მართვა, გულწრფელი დებრიფინგი. მაქსი დარკოსაძე წლებია ერთი დარგის საუკეთესო პრაქტიკას მეორეში გადააქვს და ამ თემაზე ორივე პროფესიის აუდიტორიის წინაშე კითხულობს ლექციებს.

სწავლება და წერა

ლექციებს იმდენად ხშირად კითხულობს, რამდენადაც სთხოვენ — აუდიტორიებშიც და ბრიფინგის ოთახებშიც; მისი წერა კი პირდაპირ ამ ლექციებიდან გაიზარდა და იმ რწმენიდან, რომ სპეციალისტი ვალდებულია საზოგადოებას გასაგებ ენაზე აუხსნას, რას აკეთებს.

ფილოსოფია

წიგნები, რომლებმაც ის პროფესიული წრეების გარეთ გაახმაურა, იმავე მოთხოვნილებიდან დაიბადა. დაძაბულობაში მიღებულ გადაწყვეტილებებზე დაყრდნობით მან იმ კითხვებზე წერა დაიწყო, რომლებიც მედიცინამ და ავიაციამ მოახვია: რას მოითხოვს პასუხისმგებლობა ადამიანისგან, როგორ ვარჯიშდება ყურადღება, რისთვისაა კომპეტენცია და როგორ იღებს ადამიანი სწორ გადაწყვეტილებას მაშინ, როცა ინფორმაცია არასრულია და დრო იწურება.

საუბარში სიტყვა „ფილოსოფოსს“ ეწინააღმდეგება, ბეჭდურად კი იღებს. მისი არგუმენტია, რომ მხოლოდ ბიბლიოთეკიდან დაწერილი ფილოსოფია იმ კითხვებს პასუხობს, რომელთა წინაშეც არავინ დგას — ხოლო იმას, ვინც იქ მუშაობს, სადაც გადაწყვეტილება შეუქცევადი ხდება, აქვს რაღაც, რასაც სასემინარო ოთახი ვერ მოგცემს.

კინო

ის ასევე კინორეჟისორია — და სწორედ ეს არის მისი საქმიანობის ის ნაწილი, რომელსაც ყველაზე ხანგრძლივი საჯარო ჩანაწერი აქვს. ის რეჟისორად, სცენარისტად და მსახიობად არის კრედიტირებული; დადგა და მთავარ როლში ითამაშა ექშენ-ფილმში Cowards (2016), მის კრედიტებშია ასევე Star Wars Zero. სრული ფილმოგრაფია IMDb-ის გვერდზეა.

საზოგადოებრივი საქმიანობა

საზოგადოებრივი საქმე, მისივე თქმით, გარდაუვლად მოვიდა. მას შემდეგ, რაც სხვაგან მიღებული გადაწყვეტილებების შედეგები ხვდებოდა — აპარატურის გარეშე დარჩენილი კლინიკები, არასაკმარისად მომზადებული ეკიპაჟები, თემები, რომლებსაც არც ერთი და არც მეორე მიუწვდებოდათ — მან საჯაროდ დაიწყო იმის მტკიცება, რასაც ჩუმად კურნავდა, და დააფუძნა მაქს დარკოსაძის ფონდი.

არასდროს მჯეროდა, რომ ადამიანს პროფესია განსაზღვრავს. ადამიანს ის განსაზღვრავს, რასაც სხვა ადამიანებში ტოვებს.

მაქსი დარკოსაძე

პირადი

ცხოვრობს და მუშაობს თბილისსა და ნიუ-იორკს შორის. კითხულობს ისტორიას, დადის მთებში და დღემდე, როცა კი ამინდი უშვებს, შაბათ დილით ფრენს.